Janko z Czarnkowa - krótka historia kronikarza
Toczącemu się na czarnkowskim deptaku życiu kulturalnemu niejako przygląda się Janko z Czarnkowa herbu Nałęcz, urodzony w mieście w roku 1320 – archidiakon gnieźnieński, podkanclerzy króla Kazimierza Wielkiego, który w swojej kronice opisał wydarzenia z historii Polski lat 1370–1384. Rzeźba przedstawiająca jego postać stoi na placu Wolności.
Jan Długosz, urodzony ok. 1320 roku w rodzinie wójta czarnkowskiego, studiował we Włoszech. Jego kariera kościelna rozpoczęła się w Meklemburgii i Tarnowie, a od 1356 roku był kanonikiem poznańskim i gnieźnieńskim. Dzięki poparciu Kazimierza Wielkiego został podkanclerzym i archidiakonem gnieźnieńskim. Po śmierci króla w 1371 roku oskarżono go o kradzież insygniów koronnych, co skutkowało banicją. Po powrocie do Polski w 1374 roku odzyskał archidiakonat i pisał Kronikę, obejmującą lata 1370-1384. Zmarł w 1387 roku w Gnieźnie.